Yazı Detayı
03 Aralık 2018 - Pazartesi 20:07
 
İçimin İnsanları
Gülşah Keklik
gztcibaykut
 
 

İçimde bir dolu insan var

Durmadan konuşurlar

Yetişmem mümkün değil seslerine

Yuva yapmışlar orada, dağılmıyorlar

Bir tanesi maceraperest

Kaçıp göçmek istiyor sürekli

Sevmiyor aidiyeti

Sırtında bir çanta, geziyor ülkeleri

Korkağın teki diğeri

Kabuğundan çıkamıyor bir türlü

Evde oturmak, yemekler yapmak

Masalar kurmak tek derdi

Bir tanesi düşünceli

Seviyor sorguyu suali

Attığı her adım bir yük ona

Seriyor ortaya şapkasındakileri

Sıkılgan bir diğer insan

Kaçıp uzaklaşıveriyor kalabalıktan

Yalnızbaşına kalmak korkutmuyor onu

Gönlünü oyalamak acıtmıyor derinden

İçimde bir insan var daima seven

Yaşadığı müddetçe her canlıyı yeniden

Yılmıyor, üzülmüyor terk edilmekten

Seviyor, seviyor.. Ölüyor sevmekten

İçimde var biri, yazıyor sürekli

Aklına estikçe, yüreğine dert bindikçe

Yorgun düşüyor cümleler

Anlattıkça hissettiğini

İçimde biri var, anaç dili

Öylesine yardımsever öylesine içli

Bilmez kimse neye üzülüp incindiğini

Görmesi yeter yalınayak çocuğun birini

İçimde bin yıllık acı var

Ağrıyor, yakıyor bedenimi

Tam toparlanıyorum derken

Delip geçiyor incindiği yerden

İçimde bir dolu insan var

Öyle zor ki kontrol etmesi seslerini

Biri susmadan söyleniyor diğeri

Bu çokbaşlılık hayra alamet değil

Bilmiyorum ne vakit yer bitirir beni..

 
Etiketler: İçimin, İnsanları,
Yorumlar
Haber Yazılımı